صحنه

موسیقی از کودکی بخشی از رؤیاهای من بوده است.

سال‌های زیادی فقط از دور دوستش داشتم. بعد، حدود پنج سال پیش، تصمیم گرفتم که نمی‌خواهم فقط یک رؤیا باقی بماند.

شروع کردم به نوشتن، آهنگ‌سازی و خواندنِ ترانه‌های خودم.

موسیقی برای من چیزی کاملاً متفاوت است. وقتی مدلینگ می‌کنم، می‌توانم احساسی را با یک تصویر یا یک حرکت بیان کنم. وقتی نقاشی می‌کنم، با رنگ‌ها و شکل‌ها. اما با موسیقی می‌توانم احساساتم را به کلمه درآورم و به آن‌ها صدا بدهم.

تا امروز حدود ده ترانهٔ اورجینال ضبط کرده‌ام که چند تای آن‌ها در اسپاتیفای، اپل موزیک و یوتیوب در دسترس است.

هنوز در حال پرورش و کشف هویت موسیقایی خودم هستم. موسیقی را جدا از بقیهٔ زندگی خلاقانه‌ام نمی‌بینم. بخش دیگری از من است و راه دیگری برای به اشتراک گذاشتنِ احساسات، تجربه‌ها و داستانم.