دنیای من
بشردوستی
باور دارم که وقت گذاشتن گاهی یکی از ساده‌ترین و پرمعناترین راه‌های کمک به دیگران است.
به گروهی از داوطلبان پیوستم که تقریباً ماهی یک بار به خانه‌های سالمندان سر می‌زنند. با سالمندان وقت می‌گذرانیم و برایشان آواز می‌خوانیم.
این دیدارها شاید کار کوچکی به نظر برسد، اما دیده‌ام که موسیقی، گفتگو و فقط حضور داشتن چگونه می‌تواند شادی بیاورد و پیوندی انسانی بیافریند.
همچنین عضو گروهی هستم که به باغ‌های موزهٔ صوفی (Musée Soufie) رسیدگی می‌کند و در نگهداری و مراقبت از باغ کمک می‌کنیم.
زندگی عمومی من به مد، موسیقی و خلاقیت گره خورده است، اما به لحظه‌هایی هم نیاز دارم که هیچ ربطی به تصویر یا شناخته شدن نداشته باشند.
برای من تعهد بشردوستانه با چیزی بسیار ساده آغاز می‌شود:
بخشی از وقتت را به دیگران دادن.